Για σένα.
Που μαζί συνεχίζουμε,που τα βήματα μας συγχρονίζονται, που οι καρδιές μας ενώνονται και προχωράνε μαζί, για σένα που τα κορμιά μας γίνονται ένα εύκολα..
Σ’ αγαπώ.
Με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερη, να νιώθω όμορφα με τον εαυτό μου,να ονειρεύομαι.
Μαζί σου είναι όλα όμορφα.
Για πάντα έφηβοι λοιπόν.
Το τραγούδι αυτό με πάει σε μια περίοδο της ζωής μου περίεργη.. η πρώτη φορά που έφυγα από το σπίτι, η χρονιά που τα έκανα όλα μαζί..η φάση της ζωής μου που επαναστάτησα απέναντι μου με κάθε τίμημα,η χρονιά που εγώ κι εγώ γνωριστήκαμε καλύτερα.
Μιζεριάσαμε αρκετά τότε οι δυο μας(εγώ κι εγώ) αποκοπήκαμε απ’ όλο το κόσμο και αγαπηθήκαμε ουσιαστικά.
Εκείνο το καλοκαίρι και ακούγοντας αυτό το τραγούδι πολλές νύχτες, κατάλαβα πως μπορώ να στηρίζομαι σε μένα.Κατάλαβα πως μπορώ να τα καταφέρω και εντελώς μόνη μου.Δύσκολα μεν, αλλά μπορώ.
Βάζω απόψε αυτό το τραγούδι για να ταξιδέψω για λίγο σ’ εκείνο το λιμανάκι που έβλεπα συνέχεια, γεμάτο σκάφη και ανθρώπους χαρούμενους. Τότε εγώ δεν ήμουν χαρούμενη, δεν ξέρω τι ακριβώς ήμουν..μάλλον μπερδεμένη.
Ξεμπερδεύτηκα πάντως!
Και ξανά βρέθηκα μετά από χρόνια στο μέρος εκείνο, και ξανά άκουσα το τραγούδι και μέσα στο χαρούμενο πλήθος, εγώ πια, ήμουν η πιο χαρούμενη απ’ όλους!
Καμιά φορά πρέπει να πιάνεις πάτο κι ακόμα παρακάτω για να προχωρήσεις..
Συνθήκη: Σε έχουν ένα χρόνο χωρίς ΙΚΑ με μαύρα λεφτά. Αμοιβαίο συμφέρον και συμφωνία και από τις 2 πλευρές. Μέχρι εδώ καλά. Η συμφωνία είναι να γίνει αυτό για ένα χρόνο. Μόλις περνάει ο χρόνος ζητάς να μπεις στο ΙΚΑ και να συνεχίσεις με όσα έπαιρνες, διότι είσαι ανασφάλιστος και δεν μπορείς επίσης να συνεχίσεις με τα 500 ευρώ διότι το ταμείο του οαεδ που εισέπραττες έληξε.
Η δουλειά που προσφέρεις έχει ευθύνη, δεν ξύνεσαι, είσαι σωστός, δεν έλειψες παρά μόνο μια- δυο φορές λόγω ασθένειας. Το μυαλό σου στροφάρει, δεν είσαι στόκος,σε έχουν δοκιμάσει άλλωστε 3 χρόνια που δουλεύεις γι΄αυτούς. Επίσης δικαιούνται για να σε προσλάβουν επιδότηση 950 ευρώ το μήνα για 3 χρόνια από τον ΟΑΕΔ μιας και πληρείς τις προϋποθέσεις της συγκεκριμένης επιδότησης.Έρχεται η μέρα να συζητήσεις αφού εκείνοι κάνουν τη πάπια και δεν λένε ούτε για ΙΚΑ, ούτε για τίποτα
“Μα καλά ένα χρόνο που σε είχα χωρίς Ικα δεν έκανες οικονομίες, δεν έκανες λίγο κουμάντο,τι τα θες τα παραπάνω λεφτά;”(ενώ εσύ ζητάς να σε βάλουν στο ΙΚΑ και εξηγείς πως δεν μπορείς να ζήσεις με 500 ευρώ που σου προτείνουν. Απάντηση: Εσείς τόσο καιρό που δεν μου βάζατε ΙΚΑ δεν γλιτώσατε αρκετά λεφτά ώστε να κάνετε οικονομία;)
“Το αγόρι σου δεν δουλεύει; Δεν μπορεί να σε βοηθήσει με τα λεφτά;”( Ενώ εσύ συζητάς για το μισθό σου και ξανά εξηγείς πως έχεις υποχρεώσεις και πως δεν μπορείς να ζήσεις με λιγότερα απ’ όσα έπαιρνες. Απάντηση: Και ο μπαμπάς μου δουλεύει, και ο θείος μου δουλεύει και ένας ξάδερφος είναι dj στη Μύκονο, μήπως να συναντηθείτε να δείτε τι μπορεί να μου δίνει ο καθένας σας για να ζήσω;)
“Κι εγώ νομίζεις ότι βγάζω λεφτά;Δεν πληρώνομαι, οι υποχρεώσεις είναι πολλές, το budget είναι πολύ περιορισμένο, δεν έχω κέρδη, έχω πάρει ρίσκο για να κάνω αυτή την εταιρία”( Όταν εσύ προσπαθείς να εξηγήσεις -για ακόμα μια φορά-πως δεν είσαι ευχαριστημένος με τα λεφτά που παίρνεις . Η απάντηση είναι “Αν εσείς κύριε εργοδότη μεθ’ αύριο πάτε καλύτερα και έχετε κέρδη, θα σας ζητήσω να τα μοιραστούμε;)
“Μπορεί να παίρνω για σένα επιδότηση από τον ΟΑΕΔ 950 ευρώ το μήνα αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με σένα. Η επιχείρηση επιδοτείται για σένα, όχι εσύ.(Όταν εξηγείς πως του στοιχίζεις ελάχιστα λεφτά τελικά, οπότε μπορούν να σου δώσουν τα 100 ευρώ παραπάνω που ζητάς-και που έπαιρνες μέχρι πριν-. Απάντηση: Κι εγώ από την επιχείρηση ζητάω τα λεφτά όχι από τον προσωπικό σας λογαριασμό.)
“Τι υποχρεώσεις έχεις εσύ; Αφού ζεις με τους δικούς σου”(Όταν εξηγείς πως δεν μπορείς να ζήσεις με αυτά τα λεφτά λέμεεεε. Απάντηση: Τα χρειάζομαι τα λεφτά κύριε εργοδότη, ανάβω το καντηλάκι της μαμάς μου κάθε μέρα και έχει έξοδα γιατί για τη ψυχή της μανούλας μου δουλεύω, αλλιώς θα ξυνόμουν σπίτι.)
“Μη μου λες πως δεν είσαι ευχαριστημένος με τα λεφτά που παίρνεις και θα ψάξεις για άλλη δουλειά. Εγώ επενδύω στη σχέση μας, κι εσύ μου λες πως μια μέρα θα φύγεις;(Ενώ εσύ δεν έχεις πια να διαπραγματευτείς κάτι άλλο και εξηγείς με όλη σου την ειλικρίνεια πως θα ψάξεις για άλλη δουλειά..Απάντηση: Αν θέλετε να είμαι ευχαριστημένος να επενδύσετε στο μισθό μου με τα 100 ευρώ παραπάνω και να δείτε πως θα αποδώσει και η επένδυση στη σχέση μας. Λυπάμαι αλλά να ευχαριστιέμαι με το ζόρι δεν είναι στις αρμοδιότητες μου.)
“…………………..”(Ενώ εσύ σε 2 μέρες παίρνεις άδεια και λόγος για επίδομα δεν έχει γίνει.Ήδη δουλεύεις ένα χρόνο χωρίς ΙΚΑ και 2 μήνες πια με ΙΚΑ και δεν σου δίνουν ούτε αυτά που λέει ο νόμος, ούτε αυτά που λέει ο άγραφος νόμος. Ο εργοδότης σιωπά. Κάνει τη πάπια.Απάντηση: Καμιά. Κάνεις κι εσύ τη πάπια γενικότερα από δω και πέρα. Πας τις διακοπές σου και φέρεσαι όπως σου φέρονται!)
Να σημειωθεί παρακαλώ ότι οι αρμοδιότητες σου όλο και αυξάνονται, ότι κάθε μέρα πήζεις πιο πολύ και πως προσπαθείς να αντεπεξέλθεις με κάθε επαγγελματισμό σε όλα.
Χαίρομαι: Που θα δω πανσέληνο στις διακοπές μου φέτος.
Ελπίζω: Να βρω μια καλή δουλειά το Σεπτέμβρη,Οκτώβρη βαριά Νοέμβρη.
Λυπάμαι: Γιατί υποπτεύομαι πως δεν θα πάρω επίδομα αδείας, πάνε να το κάνουνε γαργάρα νομίζω, και θα φερθώ ανάλογα.Ιδιωτικός τομέας φυσικά.
Εύχομαι:Να πάνε όλα καλά για τους δικούς μου από δω και πέρα. Το αξίζουμε όλοι.
Αγαπώ: Εσένα κι εσένα κι εσένα και το κόσμο όλο.
Λατρεύω: Την πρώτη μου αγάπη και παντοτινή.
Ανυπομονώ: Να μπω στη φουσκωτή βάρκα έστω κι αν ξεχάσαμε να αγοράσουμε κουπιά.
Περιμένω: Να φάω πρωινό δίπλα στη θάλασσα.
Προσεύχομαι: Για κάποιον που το χρειάζεται σε λίγο καιρό.
Πιστεύω: Πως θα γίνει κάτι καλό σύντομα.
Θέλω: Να περάσω ένα υπέροχο καλοκαίρι.
Μυρίζω: Το δυόσμο στο γλαστράκι της γιαγιάς μου.
Θυμάμαι: Πως ήθελα να ξεχάσω.
Κατάλαβα: Πως δεν πρέπει να ξεχάσω.
Σιχαίνομαι: Τη κουτοπονηριά των ανθρώπων.
Θαυμάζω: Την αγάπη.
Χρειάζομαι: Λεφτά. Επειγόντως.
Απολαμβάνω: Να χορεύω μέχρι το πρωί.
Πανικοβάλομαι:Οταν νομίζω πως έχασα το τσαντάκι μου, το κινητό, τα λεφτά μου.
Ευχαριστιέμαι: Με μικρά πράγματα στη ζωή.
Ενθουσιάζομαι: Με ακόμη μικρότερα.
Σκέφτομαι: Θετικά
Ζω: Απλά.
Καπίζω: Πολύ
Πίνω: Πολύ νερό. Πάρα πολύ.
Προσπαθώ: Να γίνω καλύτερη.
Αναρωτιέμαι: Πως κάποιος που έψαχνε για “μπουρδέλα Κηφησιά” έφτασε από τη google στο blog μου.
Έχω: Τη ζωή στα χέρια μου. Τη γη στα πόδια μου. Τα μυαλά στα σύννεφα.
Τελικά γι’ αυτό κάθε φορά που ακούω προβλήματα ανθρώπων πνίγομαι μαζί τους. Ταυτίζομαι.
Γιατί αν γυρίσεις το χρόνο πίσω, από μικρό παιδί βρίσκω μπροστά μου προβλήματα και καταστάσεις πέρα του φυσιολογικού.
Ναι θα ήθελα να είναι αλλιώς. Ναι, θα μπορούσα να ζήσω και να τα καταφέρω και χωρίς τις δοκιμασίες.
Όμως δεν είναι αλλιώς.
Είναι έτσι όπως τα ζω τα πράγματα και πρέπει να τα περάσω, να τα ξεπεράσω.
Αυτή τη βδομάδα ακόμη μια δύσκολη φάση έρχεται για μένα και την οικογένεια μου. Φόβος, πίκρα, άγχος, ο καθένας προσπαθεί να πιαστεί από μια αισιόδοξη σκέψη, μια αισιόδοξη κουβέντα, να ανασάνει, να νιώσει ότι όλα θα πάνε καλά.
Και μετά πάλι φόβος. Πάλι βλέμματα συνηθισμένα στο πρόβλημα, όχι όμως εξοικειωμένα .
Εγώ παρατηρητής, τα νιάτα της ιστορίας, αυτή που δεν έφταιξα, που δεν μπορώ να βοηθήσω, που το μόνο που μπορώ είναι απλά να μη καταρρεύσω.
Φοβάμαι. Τίποτε άλλο δεν με περιγράφει καλύτερα.
Μου έχει γίνει συνήθεια ο φόβος πια.
Προσευχή αυτό κάνω, αυτό κάνω πάντα..
Προσεχή και θετική σκέψη.
Όλα θα πάνε καλά, έτσι δεν είναι;
Είναι γεγονός πως κάθε φορά που η ζωή μου δείχνει την άσχημη πλευρά της, τρέχω σ’ αυτή εδώ τη γωνιά να γράψω τις σκέψεις μου,τους φόβους μου…να μοιραστώ τη λύπη μου.
Δεν έχει σημασία αν ακούγομαι κάπου ή αν θα πάρω ή όχι απαντήσεις, απλά προσπαθώ να εκτονώσω ότι με πνίγει. Η αλήθεια είναι ότι ιδέα δεν έχω γιατί με πιάνει να “γράψω” κάθε φορά που πνίγομαι.
Και αυτές τις μέρες πνίγομαι πάλι.. μια τα οικογενειακά προβλήματα μια τα επαγγελματικά, απ’ όπου και να με πιάσεις σκάω. Και για τα επαγγελματικά μου δεν σκάω τόσο, γιατί είμαι έτσι σαν άνθρωπος που οι δικές μου οι δυσκολίες δεν με τσακίζουν..αυτά όμως που συμβαίνουν στους δικούς μου ανθρώπους μπορούν να με ρίξουν στο πάτο, κι ακόμα παρακάτω.
Παρ’ όλο που είμαι τάχα μου ανοιχτός άνθρωπος τα σοβαρά προβλήματα της ζωής μου δεν τα συζητάω σχεδόν σε κανέναν. Έτσι ήμουν πάντα, έτσι συνεχίζω. Καλό ή κακό δεν ξέρω,έτσι είμαι εγώ.
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα σ’ αυτά τα προβλήματα που μοιράζομαι και σ’ αυτά που δεν μοιράζομαι σχεδόν ούτε με τον εαυτό μου.
Απ’ το χέρι μου δεν περνάει κάτι,μόνο να σκεφτώ θετικά και μόνο να αντιδράσω όσο το δυνατόν καλύτερα για μένα και για τους δικούς μου.
Τ’ώρα που το σκέφτομαι όποιος ρίχνει καμιά ματιά στο blog μου, θα θεωρεί ότι είμαι το πλέον προβληματικό άτομο, με τα φοβερά ψυχολογικά προβλήματα και με όλα τα στραπάτσα της ζωής επάνω του. Όμως αναγνώστη μου-εσένα τον (καν) ένα που διαβάζει αυτά τα λόγια, σε διαβεβαιώνω πως είμαι η χαρά της ζωής και πως το χαμόγελο δεν φεύγει εύκολα απ’ το πρόσωπο μου.
Απλά, είναι που σ’ αυτή τη γωνιά έρχομαι να ακουμπήσω τις σκέψεις μου όταν δεν τις αποφεύγω. Τις άσχημες σκέψεις μου.
Κατά τα άλλα καλά! Είμαι καλά!Αν εξαιρέσεις ότι τα πράγματα στα επαγγελματικά μου πάνε κατά διαόλου, ότι τελευταία είμαι μονίμως αγχωμένη με σφίξιμο στο στομάχι και ότι οι καταστάσεις οδηγούν σε τέλμα που σημαίνει ότι σε λίγο με βλέπω να παραιτούμε κι ας μην έχω άμεση λύση..
Μια τσακώνομαι για τα λεφτά, μια υπάρχει πρόβλημα με την άδεια μου, και το πρόβλημα είναι ότι υπό άλλες συνθήκες θα ήμουν το κοροϊδάκι που θα έσκυβε το κεφάλι, όμως πλέον δεν μπορώ. Υπήρξα αρκετά κορόιδο στη ζωή μου, δεν την παλεύω άλλο. Δεν αντέχει ο οργανισμός μου το σφίξιμο στο στομάχι και ακόμα χειρότερα δεν επιτρέπω να υποτιμά κανείς τον εαυτό μου όταν εγώ προσπαθώ για το καλύτερο για κάποιον.
Τα λεφτά στη συγκεκριμένη φάση τα έχω πολύ ανάγκη, αν σκεφτείς μάλιστα ότι όλες μου οι οικονομίες μοιράστηκαν για να καλύψουν άλλα σοβαρά προβλήματα,κι αν σκεφτείς ότι οι υποχρεώσεις της οικογένειας είναι μεγάλες, όμως πιο πολύ ανάγκη έχω εμένα, εμένα να είμαι καλά, εμένα να πάω τις διακοπές μου ήσυχα που τις χρειάζομαι τόσο.
Οι εργοδότες μου απ’ την άλλη έχουν τη φοβερή ιδέα ότι εγώ ούτε τα λεφτά έχω ανάγκη, ούτε τις διακοπές και πως γενικώς ο μισθός μου, μου προσφέρεται! Φοβεροί μερικοί εργοδότες.
Τι να κάτσω να πω; Να απαριθμήσω τους λόγους που έχω ανάγκη τα λεφτά μου; Να τονίσω το πόσο πολύ προσπαθώ για το “μαγαζάκι” τους σαν να είναι δικό μου; Τι να εξηγήσω; Τίποτα. Αυτά δεν είναι του χαρακτήρα μου, αφήνω να νομίζουν αυτά που θέλουν να πιστεύουν, ότι εγώ δεν έχω ανάγκη, ότι ο μπαμπάς μου μπορεί να μου πληρώνει τα έξοδα μου,και πως η ζωή μου είναι άνετη αφού ζω με τη γιαγιά μου!
Οι άνθρωποι εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια.Κι αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Κρίνουν τα πάντα με το τρόπο που ζουν και σκέφτονται και όταν ο τρόπος αυτός είναι λάθος κρίνουν και λανθασμένα. Και αν οι άνθρωποι είναι δυστυχώς περισσότερο κακοπροαίρετοι παρά το αντίθετο.. Σκέφτονται αυτό που τους βολεύει να σκεφτούν.
Εγώ μια φορά τη συνείδηση μου την έχω καθαρή, τίποτα παράλογο δεν ζήτησα και τίποτα λιγότερο απ’ αυτά που αξίζω. Και το πως έχει κανείς τη συνείδηση του είναι μεγάλο πράγμα.
Άλλωστε πιστεύω πως κάθε εμπόδιο για καλό είναι, μπορεί να δυσκολευτώ στις μέρες μας να βρω τη δουλειά που θέλω όμως οι “καλοί” στο τέλος δεν χάνουν.
Έτσι που λες τα νέα μου αναγνώστη. Γι’ αυτό στείλε μου τη καλή σου ενέργεια πάλι. Όπως έκανες κι άλλη φορά. Όχι για τη δουλειά, για τα άλλα τα πιο σπουδαία, τα σοβαρά. Για τα άλλα που δεν σου ανέφερα γιατί είμαι κλειστός άνθρωπος όπως έμαθες!
Σε φιλώ,
D.
|
